Μόντσα, 1936. Στις όχθες του ποταμού Λάμπρο, δύο ημίγυμνα κορίτσια, σε κατάσταση σοκ, προσπαθούν να κρύψουν το πτώμα ενός άνδρα. Πρόκειται για τη δωδεκάχρονη Φραντσέσκα, την πανέμορφη μοναχοκόρη μιας καθωσπρέπει οικογένειας, και τη λαϊκής καταγωγής συνομήλική της Μανταλένα, που όλοι αποκαλούν περιφρονητικά Μαλνάτα, δηλαδή κακότυχη.
Εννιά μήνες πριν το συμβάν στο ποτάμι και με αφορμή λίγα κλεμμένα κεράσια, τα δύο κορίτσια γίνονται φίλες. Δίπλα στην ατρόμητη Μανταλένα, η μέχρι τότε υπάκουη Φραντσέσκα ανακαλύπτει έναν καινούριο, περιπετειώδη τρόπο ζωής, μαθαίνοντας πάνω απ’ όλα να αψηφά τους κανόνες. Καθώς το πέπλο του φασισμού απλώνεται πάνω από την Ιταλία, οι δύο αχώριστες φίλες καλούνται να αποφασίσουν αν θα αντισταθούν στην καταπίεση και στην κοινωνική αδικία ή θα αφεθούν στο ορμητικό ρεύμα της Ιστορίας.
Το «Δε φοβάμαι τίποτα» είναι ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα ενηλικίωσης στην Ιταλία του Μεσοπολέμου με φόντο τον πόλεμο της Αβησσυνίας. Μια συγκινητική ιστορία γυναικείας φιλίας και χειραφέτησης σε ταραγμένους καιρούς, μια παθιασμένη κραυγή διαμαρτυρίας απέναντι στη φασιστική προπαγάνδα και στην έμφυλη βία.
Στην Ιταλία του 1936 που ο φασισμός κυριαρχούσε αναπτύχθηκε μία ιδιαίτερη φιλία μεταξύ της Φραντσέσκα και της Μανταλένα. Η Φραντέσκα είναι ένα κορίτσι που η οικογένεια της έχει οικονομική ευχέρεια ενώ η Μανταλένα έχει μεγαλώσει στη φτώχεια και στις στερήσεις. Αυτό δεν αποτέλεσε κριτήριο να της απομακρύνει. Το στοιχείο που της έδεσε είναι η διαφορά στο χαρακτήρα τους. Η Φραντσέσκα εντυπωσιάστηκε από τον δυναμισμό της Μανταλένα που δεν έδωσε σημασία στα λεγόμενα του κόσμου και επέλεξε να ζει με θάρρος και τόλμη.
Η συγγραφέας μέσω των δύο βασικών χαρακτήρων της ιστορίας παρουσιάζει τον αγώνα που δίνουν οι γυναίκες για ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις. Σε μία πατριαρχική κοινωνία η Μανταλένα είναι ο εύκολος στόχος καθώς δεν δέχονται τον τρόπο με τον οποίο φέρεται και το γεγονός ότι δεν φοβάται να έρθει σε σύγκρουση με το κατεστημένο.
Όσο διάβαζα το ανάγνωσμα μου θύμιζε έντονα την «Τετραλογία της Νάπολης». Η Φεράντε θεωρώ ότι επηρέασε πολλές γυναίκες συγγραφείς όπως την Σαλβιόνι, την Βεντρέλλα και την Τζανόνε.
Ένα καλογραμμένο μυθιστόρημα που θα το αγαπήσετε καθώς αναφέρεται στην έμφυλη βία, στη φιλία και στις προσπάθειες που κάνουν οι γυναίκες για να έχουν ίση μεταχείριση σε πολλούς τομείς της ζωής τους.
Αναζητήστε το και καλή ανάγνωση.