Το καλύτερο και πιο συγκλονιστικό βιβλίο του Γκράχαμ Γκρην, από τα τριάντα πέντε περίπου έργα του. Πρόκειται για το εντυπωσιακό πρόβλημα ενός καθολικού ιερέα, που χάνει την πίστη του και προσπαθεί να ισορροπήσει την ύπαρξη του σ' ένα Μεξικό ρημαγμένο από τη φτώχεια, τις αρρώστιες και τον εμφύλιο πόλεμο.
Τον τρόπο με τον οποίο ένα τόσο ευκολοδιαβαστο βιβλίο μπορεί να είναι αριστούργημα διδάσκει ο Γκρέιαμ Γκρην εδώ. Δίνει στον αναγνώστη ένα κείμενο γεμάτο ζωντανές εικόνες και λεπτομερώς σκιαγραφημενους χαρακτήρες (κύριους και δευτερεύοντες) το οποίο ρέει αβιαστα. Ένας από τους τελευταίους υπερασπιστες της εκκλησίας στο κατεστραμμένο από την επανάσταση Μεξικό είναι ο ανώνυμος παπαμεθυσος ιερέας που ωστοσο αντιστέκεται σε ηθικά διλήμματα που "ενάρετοι" συνάδελφοι του έχουν προ πολλού παραδοθεί. Απέναντι του ο επίσης ανώνυμος υπαστυνόμος, σοσιαλιστης, υλιστής και ορθολογιστής προτιμά το αίμα από τον διάλογο. Σε μία από τις τελικές σεκάνς όπου μοιραια γίνεται ο διάλογος αυτός, ο υπαστυνόμος μετατρέπεται σε Πόντιο Πιλάτο καθώς ο ιερέας αφήνει τελικα το στίγμα του σε όσους τον εζησαν. Να σημειώσω ότι έχω διαβάσει την έκδοση από τον οίκο ΠΟΛΙΣ που λογικά είναι καλύτερη από την πιο πάνω.