Σαραντάρης, ο Τόμυ Oυίλχελμ διατηρεί έναν αγορίστικο αυθορμητισμό που τον έχει φέρει στο χείλος του γκρεμού: χωρισμένος από τη γυναίκα και τα παιδιά του, σε τεταμένες σχέσεις με τον επιτυχημένο πατέρα του, άνεργος και σε κακή οικονομική και ψυχολογική κατάσταση. Στη διάρκεια μιας μέρας, κι ενώ ο Oυίλχελμ αναθεωρεί τα λάθη του παρελθόντος βουλιάζοντας όλο και περισσότερο στην απελπισία, μια τυχαία συνάντηση του χαρίζει μια υπέροχη στιγμή, στην οποία λάμπει η αλήθεια.
Πλέκοντας επιδέξια το χιούμορ και το πάθος, ο νομπελίστας Μπέλοου, σε αυτό που θεωρείται ένα από τα αριστουργήματά του, ζωντανεύει στο πλαίσιο της μιας μέρας ολόκληρο το δρόμο του ανθρώπου που αγωνίζεται να επικυρώσει την αξία και την ανθρωπιά του.
Δεν υπάρχει κάποια συγκεκριμένη πλοκή όμως ο Μπέλοου κάνει τις μέρες του ήρωα να φαντάζουν συναρπαστικές μέσα στην ταλαιπωρία και τον χλευασμό που υφίσταται όταν αυτός προσπαθεί για το καλύτερο. Ωραίες μεγάλες σκηνές πολλαπλών αναγνώσεων και μία ματιά στην Αμερικανική κοινωνία που πέρασε το κατώφλι της νεότητας και οδεύει στην απόλυτη λήθη. Λίγοι οι χαρακτήρες που χρησιμοποιεί αλλά λεπτοδουλεμένοι, με ουσιαστική υπόσταση.