"Είδα πολλά φεγγάρια μόνη, αλλά σαν εκείνο που αντίκρισα όταν ήρθε να με βρει, κανένα. Το είχα αναζητήσει πάμπολλες φορές στο παρελθόν, πού δεν το είχα ψάξει, μα ποτέ... ποτέ... ποτέ μέχρι τότε δεν το είχα βρει, γιατί απλώς δεν υπήρχε ομορφότερο ολόγιομο φεγγάρι από αυτό που είδαμε μαζί".
Θα μπορούσε άραγε η χαρά η οποία συνοδεύει τη μητρότητα και η γλυκιά προσμονή της να αλλάξουν κάποτε πρόσωπο; Να γίνει η ευτυχία θλίψη μεμιάς και η άσβεστη ελπίδα αβάσταχτος πόνος; Θα μπορούσαν πάλι μετά τα συναισθήματα αυτά να πάρουν ξανά τη γνώριμη όψη τους και να επανέλθει στη ζωή μιας γυναίκας η γαλήνη και η ψυχική ισορροπία;
Δύο διαφορετικές ιστορίες πλέκουν περίτεχνα ένα επίκαιρο κοινωνικό μυθιστόρημα που θυμίζει έντονα προσωπικό ημερολόγιο, αφού οι ίδιες οι ηρωίδες, με τη δική τους τη φωνή, εξιστορούν τα γεγονότα. Ενώ όμως οι ιστορίες τους, όπως και οι δρόμοι που επέλεξαν αρχικά να ακολουθήσουν, δείχνουν να εξελίσσονται παράλληλα, κάποια στιγμή τέμνονται τελικά, και τότε η μία εισβάλλει στη ζωή της άλλης και την αλλάζει ριζικά.
Αν έβλεπε κανείς μια 18χρονη να διαβάζει αυτό το βιβλίο δε ξέρω πως θα αντιδρούσε. Γιατί; Γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο που υμνεί την αξία της μητρότητας. Κι όμως! Δε δίστασα να το διαβάσω! Βλέποντας το όμορφο ροζουλί εξώφυλλο εύκολα πάει ο νους σου σε μια γλυκιά και όμορφη ιστορία μιας χαρούμενης και ευτυχισμένης μανούλας. Δεν ισχύει όμως κάτι τέτοιο...
"Το μεγαλείο της ψυχής" πρόκειται για ένα υπέροχο κοινωνικό μυθιστόρημα το οποίο πλέκει μεταξύ τους τις ζωές δύο γυναικών. Η συγγραφέας γράφει με απλό και λιτό τρόπο τις ζωές των ηρωίδων της. Εξιστορεί τα γεγονότα με παραστατικό τρόπο και καταφέρνει να σε συγκινήσει.
Θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι δε συγκινήθηκα με αυτό το βιβλίο! Νομίζω ότι ακόμη κι αν το διάβαζε μια γυναίκα που δεν επιθυμεί να αποκτήσει παιδί θα άλλαζε γνώμη. Ο τρόπος με τον οποίο η Μαρία Κάλυβα καταφέρνει να σου κεντρίσει το ενδιαφέρον είναι υπέροχος! Ποια μανούλα δεν αγαπάει το παιδί της; Ποια γυναίκα που επιθυμεί να κρατήσει ένα αγγελούδι στα χέρια της δε θα έκανε τα πάντα γι αυτό;
Αυτό το βιβλίο με έβαλε σε σκέψεις πολλές φορές. Για τους ανθρώπους που έχουμε γύρω μας, για τα στερεότυπα της εποχής και για τη ζωή γενικότερα. Θεωρώ πως αποτελεί ένα από τα λίγα βιβλία που αξίζουν να διαβαστούν από όλες τις γυναίκες. Και γιατί όχι; Κι από τους άντρες. Μέσα από τις σελίδες του θα κατανοήσουν κι εκείνοι τι πάει να πει "μάνα", "στοργή", "αγάπη" αλλά και "πείσμα", "θάρρος", "τόλμη", "πόνος", "απογοήτευση"