Ο έρωτας ανεβαίνει και χωρίς ασανσέρ
Τέσσερις άνθρωποι. Δύο ιστορίες αγάπης. Μία πολυκατοικία.
Οι ένοικοι της οδού Beacon δεν είναι συνηθισμένοι. Είναι αστείοι, ετοιμόλογοι και η ένοχη απόλαυση κάθε αναγνώστη. Μέσα από τα μάτια τους βλέπουμε τον αγώνα τους προς την κατάκτηση του έρωτα. Δεν είναι εύκολος, αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε πρωταγωνιστές και αναγνώστες. Απόλαυσα κάθε σελίδα των "18 σκαλιών" που με ταξίδεψε στον Βοστόνη και ήταν λες και ζούσα κι εγώ εκεί. Θύμωσα, γέλασα, ερωτεύτηκα κι εγώ κάθε έναν εκεί μέσα, που μέσα στις δυσκολίες της ζωής δεν έχασε την ελπίδα του να βρει το άλλο του μισό. Σαν αθεράπευτα ρομαντική δεν έχω να προσάψω τίποτα για την ευτυχή κατάληξη, αφού όλοι μας ονειρευόμαστε το φαντασμαγορικό μας φινάλε. (Με το άλλο μας μισό, δεν το γυρνάω στο μακάβριο αυτή την φορά).
Μου άρεσε επίσης, το γεγονός ότι οι χαρακτήρες δεν ακολουθούσαν τα κλισέ των ρομαντικών ιστοριών. Οι γυναίκες είχαν τις εμπειρίες τους, οι άντρες έδειχναν τις ευαισθησίες τους, η Ολίβια δεν ήθελε από την αρχή το φανταχτερό δαχτυλίδι, ο Κάρτερ κυνήγησε το κορίτσι με την προοπτική σχέσης, ο Τζούλιαν μπήκε γρήγορα στα βαθιά και η Έμμα δυσανασχετούσε στην ιδέα της σχέσης. Ένα σύγχρονο έργο, απαιτεί και σύγχρονες φιγούρες. Και η συγγραφέας μας το έδωσε στο έπακρο.
ΥΓ1: Ο αγαπημένος μου ήταν ο Μάφιν.
ΥΓ2: Πάνω από την Britney Spears δεν βάζουμε κανένα αγόρι!
Ευγενία
Ευγενία
vasilaki_kat
vasilaki_kat
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer
Trusted Customer