18 Σκαλιά

Τα "18 Σκαλιά" είναι ένα σύγχρονο ρομαντικό μυθιστόρημα που περιλαμβάνει δύο ερωτικές ιστορίες. Κεντρικοί ήρωες είναι οι ένοικοι μίας πολυκατοικίας στη Βοστώνη. Το πρώτο μέρος αφορά την ιστορία του Τζούλιαν και της Ολίβια, το δεύτερο του Κάρτερ και της Έμμα, ενώ στο τρίτο μέρος υπάρχει εναλλαγή ανάμεσα στις ιστορίες των δύο ζευγαριών. Πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο με όμορφες περιγραφές που πλαισιώνουν τις ιστορίες των ηρώων. Εξίσου καλογραμμένα είναι και τα κομμάτια των διαλόγων που προσδίδουν μία ζωντάνια στο κείμενο, ενώ δε λείπει και το χιουμοριστικό στοιχείο. Το γεγονός ότι διαβάζουμε δύο ιστορίες το κάνει ακόμη πιο ενδιαφέρον. Ωστόσο, το κομμάτι που αφορά τη σχέση του Κάρτερ και της Έμμα φαίνεται να υστερεί σε σχέση με αυτό που αφορά τον Τζούλιαν και την Ολίβια. Βέβαια, αυτό δεν επηρεάζει σε με μεγάλο βαθμό στο σύνολό του το βιβλίο, και η ανάγνωσή του είναι μία απολαυστική εμπειρία. Το στοιχείο που το κάνει μοναδικό, τόσο αυτό όσο και τα υπόλοιπα βιβλία της Τατιάνας Τζινιώλη, είναι η ικανότητά της να δημιουργεί ατμοσφαιρικές σκηνές που προσφέρουν μία αίσθηση θαλπωρής και ζεστασιάς σε όποιον διαβάζει. Όσο αφορά το πρώτο ζευγάρι, και ο Τζούλιαν και η Ολίβια γίνονται αμέσως αγαπητοί και οι έντονες προσωπικότητές τους τους κάνουν να ξεχωρίζουν σε σχέση με τους Κάρτερ και Έμμα. Αυτό δε σημαίνει πως ο τρόπος που περιγράφεται το δεύτερο ζευγάρι είναι ελλιπής, αλλά η αλληλεπίδραση του πρώτου ζευγαριού είναι πιο συναρπαστική και σε κάποιες περιπτώσεις αστεία, γεγονός που δίνει έναν ανάλαφρο τόνο στην ιστορία. Πάντως, όλοι οι χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες και ο καθένας έχει κάτι να προσφέρει στην πλοκή, ενώ κανένας τους δε σου περνά αδιάφορος. Γενικά, τα "18 Σκαλιά" αποτελεί την κατάλληλη επιλογή για μία διασκεδαστική αναγνωστική εμπειρία. Θα σας κάνει να ξεχαστείτε και να βιώσετε κυρίως θετικά συναισθήματα.

Η ρομαντική ιστορία δύο γειτόνων και η εν δυνάμει άλλων δύο. Ρομαντικό, αστείο, γίνεσαι ένα με τους πρωταγωνιστές. Δε θες να το αφήσεις από τα χέρια σου.

Τέσσερις άνθρωποι. Δύο ιστορίες αγάπης. Μία πολυκατοικία. Οι ένοικοι της οδού Beacon δεν είναι συνηθισμένοι. Είναι αστείοι, ετοιμόλογοι και η ένοχη απόλαυση κάθε αναγνώστη. Μέσα από τα μάτια τους βλέπουμε τον αγώνα τους προς την κατάκτηση του έρωτα. Δεν είναι εύκολος, αλλά το αποτέλεσμα δικαίωσε πρωταγωνιστές και αναγνώστες. Απόλαυσα κάθε σελίδα των "18 σκαλιών" που με ταξίδεψε στον Βοστόνη και ήταν λες και ζούσα κι εγώ εκεί. Θύμωσα, γέλασα, ερωτεύτηκα κι εγώ κάθε έναν εκεί μέσα, που μέσα στις δυσκολίες της ζωής δεν έχασε την ελπίδα του να βρει το άλλο του μισό. Σαν αθεράπευτα ρομαντική δεν έχω να προσάψω τίποτα για την ευτυχή κατάληξη, αφού όλοι μας ονειρευόμαστε το φαντασμαγορικό μας φινάλε. (Με το άλλο μας μισό, δεν το γυρνάω στο μακάβριο αυτή την φορά). Μου άρεσε επίσης, το γεγονός ότι οι χαρακτήρες δεν ακολουθούσαν τα κλισέ των ρομαντικών ιστοριών. Οι γυναίκες είχαν τις εμπειρίες τους, οι άντρες έδειχναν τις ευαισθησίες τους, η Ολίβια δεν ήθελε από την αρχή το φανταχτερό δαχτυλίδι, ο Κάρτερ κυνήγησε το κορίτσι με την προοπτική σχέσης, ο Τζούλιαν μπήκε γρήγορα στα βαθιά και η Έμμα δυσανασχετούσε στην ιδέα της σχέσης. Ένα σύγχρονο έργο, απαιτεί και σύγχρονες φιγούρες. Και η συγγραφέας μας το έδωσε στο έπακρο. ΥΓ1: Ο αγαπημένος μου ήταν ο Μάφιν. ΥΓ2: Πάνω από την Britney Spears δεν βάζουμε κανένα αγόρι!