Σύνοψη βιβλίου
Από τις 9 Σεπτεμβρίου έως τις 31 Οκτωβρίου 2015, ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ παρουσίασε την έκθεση “Μεταβίβαση | A Transfer”, της Μαρίας Λοϊζίδου στον αρχαιολογικό χώρο και το μουσείο του Κεραμεικού. Επιμελήτρια ήταν η Διευθύντρια του Κέντρου Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης Συραγώ Τσιάρα. Τώρα, κυκλοφορεί ο κατάλογος της έκθεσης από το ΝΕΟΝ σε σύμπραξη με τις Εκδόσεις Άγρα, σε ελληνική και αγγλική έκδοση.
Η έκθεση εντάχθηκε στο πρόγραμμα Έργο στην Πόλη, στο πλαίσιο του οποίου ο ΝΕΟΝ αναθέτει σε έναν καλλιτέχνη κάθε χρόνο τη δημιουργία έργου που εκτίθεται σε δημόσιο χώρο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Σκοπός του ΝΕΟΝ είναι η παρουσίαση της σύγχρονης τέχνης σε δημόσιους και ιστορικούς χώρους, συμβάλλοντας στη διάδραση μεταξύ της τέχνης, της κοινωνίας και της πόλης.
Η έκθεση “Μεταβίβαση | A Transfer”, της Μαρίας Λοϊζίδου είχε ως αφετηρία την εικαστική και διανοητική προσέγγιση της ιστορίας και των μνημείων του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου. Ο Κεραμεικός, το σημαντικότερο νεκροταφείο της αρχαίας Αθήνας, προσφέρει στον σημερινό επισκέπτη έναν από τους ωραιότερους αρχαιολογικούς περιπάτους λόγω της συνύπαρξης -μεταξύ άλλων- εξ αιρετικών δειγμάτων επιτύμβιας γλυπτικής, καθώς και γνωστών ταφικών μνημείων.
Η μνήμη, το ίχνος, η σωματικότητα, το θραύσμα και ο τελετουργικός ρόλος της τέχνης αποτελούν βασικούς τόπους στο έργο της Μαρίας Λοϊζίδου από τη δεκαετία του ’80 που παρουσίασε τα πρώτα της έργα μέχρι σήμερα. Είτε πρόκειται για δημόσιες εγκαταστάσεις μεγάλων διαστάσεων, όπως η Εμφάνιση Αγγέλων στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας της Fatima στην Πορτογαλία, είτε για μικρογραφικές αναπαραστάσεις εσωτερικού χώρου, διαρκές μέλημα για τη δημιουργό αποτελεί η ποίηση του υλικού που συνδιαλέγεται δημιουργικά με τη χειρωνακτική παράδοση, την αξία της απτικότητας και τον ορισμό του τοπίου μέσα από τη διαλεκτική σχέση τ ου φωτός με τη σκιά.
Η γλυπτική εγκατάσταση “Μεταβίβαση | A Transfer” συνομιλεί δημιουργικά με τη μνήμη του τόπου και τα ίχνη της αρχαίας ελληνικής τέχνης, αναδεικνύοντας όψεις της γυναικείας καλλιτεχνικής εργασίας – χειροτεχνίας που συνδέονται με την ύφανση, τη συλλογική εργασία, τη σχέση με το χρόνο και την εικαστική απόδοση του γυναικείου ψυχισμού πάνω στο εργόχειρο. Η Μαρία Λοϊζίδου υφαίνει ένα φαινομενικά δύσχρηστο και άκαμπτο υλικό, όπως το νήμα από ανοξείδωτο χάλυβα, και δίνει μορφή σε έργα εξαιρετικής λεπτοτεχνίας, υπερβαίνοντας την παλιά και ξεπερασμένη διάκριση τέχνης – χειροτεχνίας.
Η έκθεση εντάχθηκε στο πρόγραμμα Έργο στην Πόλη, στο πλαίσιο του οποίου ο ΝΕΟΝ αναθέτει σε έναν καλλιτέχνη κάθε χρόνο τη δημιουργία έργου που εκτίθεται σε δημόσιο χώρο για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Σκοπός του ΝΕΟΝ είναι η παρουσίαση της σύγχρονης τέχνης σε δημόσιους και ιστορικούς χώρους, συμβάλλοντας στη διάδραση μεταξύ της τέχνης, της κοινωνίας και της πόλης.
Η έκθεση “Μεταβίβαση | A Transfer”, της Μαρίας Λοϊζίδου είχε ως αφετηρία την εικαστική και διανοητική προσέγγιση της ιστορίας και των μνημείων του συγκεκριμένου αρχαιολογικού χώρου. Ο Κεραμεικός, το σημαντικότερο νεκροταφείο της αρχαίας Αθήνας, προσφέρει στον σημερινό επισκέπτη έναν από τους ωραιότερους αρχαιολογικούς περιπάτους λόγω της συνύπαρξης -μεταξύ άλλων- εξ αιρετικών δειγμάτων επιτύμβιας γλυπτικής, καθώς και γνωστών ταφικών μνημείων.
Η μνήμη, το ίχνος, η σωματικότητα, το θραύσμα και ο τελετουργικός ρόλος της τέχνης αποτελούν βασικούς τόπους στο έργο της Μαρίας Λοϊζίδου από τη δεκαετία του ’80 που παρουσίασε τα πρώτα της έργα μέχρι σήμερα. Είτε πρόκειται για δημόσιες εγκαταστάσεις μεγάλων διαστάσεων, όπως η Εμφάνιση Αγγέλων στην εκκλησία της Αγίας Τριάδας της Fatima στην Πορτογαλία, είτε για μικρογραφικές αναπαραστάσεις εσωτερικού χώρου, διαρκές μέλημα για τη δημιουργό αποτελεί η ποίηση του υλικού που συνδιαλέγεται δημιουργικά με τη χειρωνακτική παράδοση, την αξία της απτικότητας και τον ορισμό του τοπίου μέσα από τη διαλεκτική σχέση τ ου φωτός με τη σκιά.
Η γλυπτική εγκατάσταση “Μεταβίβαση | A Transfer” συνομιλεί δημιουργικά με τη μνήμη του τόπου και τα ίχνη της αρχαίας ελληνικής τέχνης, αναδεικνύοντας όψεις της γυναικείας καλλιτεχνικής εργασίας – χειροτεχνίας που συνδέονται με την ύφανση, τη συλλογική εργασία, τη σχέση με το χρόνο και την εικαστική απόδοση του γυναικείου ψυχισμού πάνω στο εργόχειρο. Η Μαρία Λοϊζίδου υφαίνει ένα φαινομενικά δύσχρηστο και άκαμπτο υλικό, όπως το νήμα από ανοξείδωτο χάλυβα, και δίνει μορφή σε έργα εξαιρετικής λεπτοτεχνίας, υπερβαίνοντας την παλιά και ξεπερασμένη διάκριση τέχνης – χειροτεχνίας.
