Τα τελευταία χρόνια, το φεμινιστικό κίνημα έχει κάνει τη γη να τρέμει σε ολόκληρο τον κόσμο. Στην Αργεντινή, το κίνημα Ούτε Μία Λιγότερη ( Ni Una Menos ) προέκυψε ως απάντηση στις πολλαπλές και διαφορετικές μορφές βίας που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες και τα θηλυκοποιημένα σώματα, ενώ όσες και όσα συμμετείχαν επινόησαν γρήγορα μια νέα μορφή οργάνωσης και δράσης : τη φεμινιστική απεργία.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε μέσα στη δίνη αυτών των γεγονότων, σε μια εποχή που το φεμινιστικό κίνημα κατακτούσε κεντρική θέση στους αγώνες. Και προέρχεται από μια συγκεκριμένη οπτική: μέσα από την οργανωτική δυναμική. Αποτελεί ζωντανό αρχείο των συζητήσεων που πραγματοποιήθηκαν καθώς προετοιμαζόμασταν για τις απεργίες, τις πορείες, όσο διοργανώναμε συνελεύσεις, δεκάδες συνεδριάσεις και εκατοντάδες συνομιλίες, ενώ παράλληλα αποτυπώνει τον συνεχή διάλογο με τις compañeras απ' όλο τον κόσμο. Είναι το αρχείο μιας πολιτικής διαδικασίας που παραμένει ανοιχτή. Η γραφή μου είναι τοποθετημένη εκεί.