Η Μασονία από αυθεντικές πηγές

Για την Μασονία και τους Μασόνους έχουν γραφτεί παγκοσμίως χιλιάδες βιβλίων, τόσον από Τέκτονες όσο και από τους αντιτιθέμενους προς αυτούς.

Στην Ελλάδα ωστόσο δεν έχουμε πολλά βιβλία που να αναφέρονται σε συγκεκριμένες δράσεις του Τεκτονισμού, μήτε στις σχέσεις Παπισμού-Μασονίας, ούτε και στις ποικίλης μορφής εμπλοκές Κληρικών της ευρύτερης Ορθόδοξης Εκκλησίας μας. Και ολ’ αυτά με ακριβείς παραπομπές σε αυθεντικά μασονικά κείμενα.

Η «πρωτιά» βεβαίως του βιβλίου μας αυτού είναι η για πρώτη φορά στην Ελλάδα δημοσίευση του άκρως απόρρητου Τυπικού του 33 βαθμού της Μασονίας, με σύντομο δικό μας σχολιασμό.

Το ανά χείρας βιβλίο έχει τις βάσεις του σ’ ένα πλούσιο αρχείο αυθεντικών τεκτονικών κειμένων, που αρχίζουν από το έτος 1882 έως και τις ημέρες μας…

Σημειώνουμε ωσαύτως, ότι τα περισσότερα εκ των εδώ κειμένων μας προδημοσιεύτηκαν στην εκκλησιαστικά και μαχητική υπέρ της Ορθοδοξίας εφημερίδα Ορθόδοξος Τύπος σε φύλλα αυτής από 12.6.2015 έως 7.6.2019.

Επισημαίνουμε, ότι το θέμα «Μασονία» έχει πλέον εξαντληθεί, σχεδόν παγκοσμίως. Διότι οι ρίζες, οι επιδιώξεις και οι μέθοδοι του Τεκτονισμού έχουν, τώρα πια, ξεσκεπαστεί.

Εκείνο λοιπόν που ενδιαφέρει τους Χριστιανούς περισσότερο είναι η συμμετοχή -η όχι- Κληρικών ως μελών εις τις τεκτονικές Οργανώσεις, και μάλιστα η συμμετοχή Κληρικών στον από τη Μασονία προωθούμενο παλαιόθεν Συγκρητιστικό Οικουμενισμό, καταστατικώς!

Οι επί δεκαετίες τώρα γραπτές αναφορές της Μασονίας για Κληρικούς ονομαστί ως μελών αυτής, αντί να «κουκουλώνονται, -ως συνήθως- από μερικούς Ιεράρχες μας, θα έπρεπε να αποκαλύπτονται και να λαμβάνονται τα κατάλληλα μέτρα. Να ερευνάται δηλαδή το πράγμα δια κανονικών εκκλησιαστικών ανακρίσεων και εάν οι μασονικές δηλώσεις για Κληρικούς Τέκτονες αληθεύουν τότε να «επιτιμώνται» κανονικώς εκείνοι οι ιεράρχες οι υπάρξαντες -η όντες νυν- Τέκτονες.

Αν ψεύδονται τώρα οι Μασόνοι, τότε ας επιβληθούν κανονικώς εις τους υπευθύνους τα βαρύτερα των επιτιμίων, για βάναυση προσβολή της μνήμης τεθνεώτων Ιεραρχών αλλά και για βάναυση και ανίερη προσβολή της τιμής και του κύρους συμπάσης της εκκλησιαστικές μας Ιεραρχίας.

Τα «κουκουλώματα», τα ημίμετρα και οι σιωπές κάνουν μεγαλύτερη τη ζημιά, και ενδεχομένως να κρύβουν σύγχρονες ενοχές – αλλά «θού, Κύριε, φυλακήν τω στόματί μας»…

Κλείνοντας το μικρό μας αυτό προλόγισμα θα αναφερθούμε, με πολύ σέβας, εις το τι ακριβώς απάντησε επί σχετικού ερωτήματος χριστιανικού Συλλόγου των Αθηνών ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πόσης Ελλάδος κύρος Χριστόδουλος Παρασκευαΐδης. Ιδού η βαρύνουσα επί του θέματός μας γνώμη του. Έγραψε λοιπόν, μεταξύ άλλων, και ταύτα ο άλλοτε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών:

«…Εσείς να είστε βέβαιος, ότι αληθεύει κατά τα πάντα ο λόγος του Κυρίου: Ουδείς δύναται δυσί κυρίους δουλεύειν (Ματθ.6,244). Δύναται ένας Μασόνος να θρησκεύει, δεν δύναται όμως να θεολογεί, επειδή το πνεύμα του Θεού έχει αποστεί απ’ αυτού. Κατά συνέπεια, εάν υποτεθεί ότι υπάρχει εκκλησιαστικός λειτουργός Ελευθεροτέκτων [Μασόνος], αυτός θα καταστεί ανενεργός, εξάγων εαυτόν του λειτουργικού βίου και της διακονίας του λόγου του Ευαγγελίου, μη δυνάμενος να συνδυάσει μέσα του Θεόν και Σατανάν…» (Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, Ιδιαίτερον Γραφείον, Αγίας Φιλοθέης 21 105 56 Αθήνα. Αριθ. Πρωτ Γ/ΕΞ/2184/2001, Εν Αθήναις τη 12η Μαΐου 2006»).

Πράγματι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος ήτο σαφής και κρυστάλλινος! Θερμές ευχαριστίες απευθύνουμε στις εκδόσεις «Το Παλίμψηστον» και τους επιμελητές, για την αρτιότητα του αποτελέσματος.

Για τυχόν ποικίλης μορφής λάθη μας ζητούμε από τον Τριαδικό Θεό το ακένωτο έλεός Του, και από τους αναγνώστες μας ανθρωπίνως και ταπεινώς την μεγαλόψυχη ανοχή και συμπάθειά τους.

Μοναχός Αβέρκιος