Nowhere Child

Οταν ενας νέος συγγραφέας γράφει το πρώτο του βιβλίο το κρατάς στο ενα χέρι πριν την ανάγνωση και στο άλλο χέρι κρατάς μικρό καλάθι. Και όσο γυρνάς τις σελιδες τα κεράσια ξεχειλίζουν και σκέφτεσαι πως μάλλον τελικά έπρεπε να κρατάς το μεγαλύτερο καλάθι που υπάρχει. Αν αυτός ο άνθρωπος στο πρώτο του βιβλίο εγραψε αυτήν την ιστορία με αυτόν τον τρόπο, τόσο συγκλονιστικό και τόσο καθηλωτικό, τόσο ανθρώπινο, και τόσο αληθινό, τοτε πραγματικά το μόνο που θέλω είναι να εκδοθεί στα Ελληνικά αύριο το πρωί και το δεύτερο βιβλίο του. ------------------------- Η μικρή Σάμι Γουέντ εξαφανίστηκε από το Κεντάκι λίγο μετά τα 2α γενέθλια της. 28 χρόνια μετά η Κιμ Λίρι που βρίσκεται στην Αυστραλία, δέχεται μια επίσκεψη απο έναν άγνωστο ο οποίος της αποκαλύπτει ότι αυτή είναι η Σάμι. Και τότε ο κοσμος της γυρνάει τούμπα. Αποφασισμένη να μάθει την αλήθεια τον ακολουθεί πίσω στο Μάνσον. Εκεί ανακαλύπτει πράγματα για το παρελθόν που είναι δύσκολο να τα συλλάβει ανθρώπινος νους. Η βιολογική της μητέρα είναι θρησκόληπτη, ταμένη στο φονταμενταλισμό. Ο βιολογικός της πατέρας κρύβει μυστικά που πονάνε. Το βιβλίο σε μεταφέρει ανα κεφάλαιο μια στο παρόν και μια στο παρελθόν. Η ιστορία είναι τόσο καλογραμμένη, η πλοκή τοσο σφιχτή που σχεδόν δεν παίρνεις ανάσα. Και όταν στα τελευταία κεφάλαια κουμπώνουν ολα τόσο αρμονικά ξεφυσάς και γυρνας γρήγορα τις σελίδες γιατί ως την τελευταία σελίδα παίρνεις απαντήσεις. Σε κάποια σημεία οι σκηνές είναι συγκλονιστικές και παρόλο που σοκαρίστηκα ελαφρώς δεν το αφηνα με τίποτα από τα χέρια μου. Δεν είναι ακόμα μια ιστορία απαγωγής. Είναι πολύ περισσότερα. Θίγει κοινωνικά και θρησκευτικα θέματα, εμβαθύνει στις σχέσεις των ανθρώπων, τις αδερφικές και όχι μονό. Ήταν ενα εξαιρετικό βιβλίο.