

Σ’ένα περιβάλλον που αναδεικνύει την λάμψη και την κομψότητα του 1922, σε μία αποικία κοσμοπολίτικων καλοκαιρινών επαύλεων της Νέας Υόρκης) στην «εποχή της τζαζ» της ανεμελιάς και της ευημερίας, ο Φιτζέραλντ αφηγείται με τελειότητα το χρονικό της πτώσης του πρωτοεμφανιζόμενου αμερικανικού ονείρου, με σύμβολο τον Γκάτσμπυ, ιδιοκτήτη μιας μεγαλοπρεπούς κατοικίας, όπου τακτικά φιλοξενούνται φανταχτερά πάρτι, ανοιχτά για όλους. Ο μυστηριώδης οικοδεσπότης, μέσα από έναν μεγάλο, ανεκπλήρωτο έρωτα καταλήγει να είναι ο απόλυτος ήρωας μιας χαμένης γενιάς. Της γενιάς που αντιπροσωπευτικότερο της δείγμα δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από τον ίδιο τον Φιτζέραλντ και τον τρόπο που έζησε.

Νατάσα Κοπιδάκη, Public Χαλάνδρι





