Στο «Project Φλέβα» η Άννα Μαρία Χατζηστεφάνου καλεί το κοινό σε παράλληλες φωτογραφικές διαδρομές πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την ολοκλήρωση της ταινίας, αντλώντας έμπνευση από το τυχαίο των στιγμιότυπων, το χάος των γυρισμάτων, τη μαγεία των αυτοσχέδιων σκηνικών.
Αναζητώντας τη συναισθηματική εξίσωση ανάμεσα στην υποκριτική, τις τοποθεσίες, το φως αλλά και το βλέμμα των ηθοποιών προς τη φωτογραφική μηχανή, η έκθεση οργανώνεται σε τρεις θεματικές ενότητες: Ο καθρέφτης ή alter ego, Ιστορίες μιας σπασμένης φλέβας ή work in progress και Ένα κάποιο βλέμμα ή pose.
Μέσα από τις ενότητες αυτές επιχειρείται μια οπτική αφήγηση για τους πολλαπλούς τρόπους με τους οποίους μια σκηνή κατασκευάζεται, πριν ή μετά την τελική κινηματογράφηση. Η Άννα Μαρία Χατζηστεφάνου φωτογραφίζει τους χρόνους προετοιμασίας, αναμονής, προσμονής, αλλά και απόλυτης ακινησίας. Σ’ αυτούς τους ενδιάμεσους χρόνους και χώρους ο φακός της ανακαλύπτει τις υποδόριες πτυχές της ανθρώπινης φύσης: την εμπιστοσύνη και την έλλειψή της, τη μοναξιά του ηθοποιού πριν από την πρόζα, τη χαρά, τη λύπη, τη σιωπηλή συγκέντρωση, την ανακούφιση.
Ένα έργο μέσα στο έργο. Η έκθεση δεν αφηγείται όσα συμβαίνουν στην ταινία· προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο θέασης: από τις αντανακλάσεις στον καθρέφτη μέχρι την αγωνία της πρόβας και το παιχνίδι των ρόλων, εκεί όπου οι ηθοποιοί συναντούν το βλέμμα μας, στο ίδιο ύψος, χωρίς προσωπείο, χωρίς λόγια.
Η επιλογή και η παρουσίαση των φωτογραφιών επιδιώκουν να αναδείξουν την υποκειμενικότητα της «αλήθειας» κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων. Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτή η οπτική αφήγηση επιχειρεί να φωτίσει την ομορφιά, την πολυπλοκότητα και την παραξενιά της ανθρώπινης εμπειρίας.
Σαν η ζωή να ήταν ταινία και η φωτογραφία η απαραίτητη συνθήκη των ρόλων μας.