Ο δεύτερος γάμος

Η AGATHA CHRISTIE υπογράφει ως MARY WESTMACOTT σε έξι κοινωνικά μυθιστορήματα που εκδόθηκαν για πρώτη φορά την περίοδο 1930-1956.

Η διάσημη μυθιστοριογράφος αποκαλύπτει μια διαφορετική όψη της συγγραφικής πένας της, δείχνοντας το αξεπέραστο ταλέντο της.

Όλοι περίμεναν ότι η Ιζαμπέλα Τσαρτέρις, όμορφη, καλομαθημένη και γόνος αριστοκρατικής οικογενείας, θα παντρευόταν τον εξάδελφό της Ρούπερτ, όταν εκείνος θα επέστρεφε από τον πόλεμο. Και, αναμφίβολα, θα ήταν ο ιδανικός γάμος. Τότε, όμως, εμφανίζεται στη ζωή της ο Τζον Γκάμπριελ, ένας φιλόδοξος και αδίστακτος άντρας, ήρωας πολέμου. Για την Ιζαμπέλα, το τίμημα της αγάπης θα είναι να εγκαταλείψει για πάντα το όνειρό της να αποκτήσει μια ευτυχισμένη οικογένεια, ενώ ο Τζον θα κληθεί να θυσιάσει την καριέρα και τις φιλοδοξίες του.

Η Ανν Πρέντις, μια μεσόκοπη χήρα, ερωτεύεται τον Ρίτσαρντ Κόφιλντ και οι ελπίδες της να ξαναβρεί την ευτυχία αναπτερώνονται. Όμως το μοναχοπαίδι της, η Σάρα, δεν μπορεί να δεχτεί το ενδεχόμενο η μητέρα της να ξαναπαντρευτεί και φροντίζει να εξαλείψει κάθε τέτοια πιθανότητα. H αγάπη μεταξύ μητέρας και κόρης μετατρέπεται σε πικρία και ζήλια που διαβρώνει τη σχέση τους και τις απομακρύνει, με την καθεμιά τους να αναζητά παρηγοριά σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Είναι το πεπρωμένο μητέρας και κόρης να παραμείνουν εχθροί για την υπόλοιπη ζωή τους ή μήπως η αγάπη της μιας για την άλλη θα επικρατήσει στο τέλος;

Η αγάπη μιας μητέρας για το παιδί της δεν συγκρίνεται με τίποτα στον κόσμο. Δεν γνωρίζει νόμους, δεν έχει έλεος. Τολμά τα πάντα και συνθλίβει ανελέητα οτιδήποτε σταθεί στο διάβα της.

Agatha Christie

Περισσότερα για το βιβλίο

Ο Δεύτερος Γάμος γράφτηκε το 1930 ως θεατρικό έργο, τελικά όμως εκδόθηκε ως μυθιστόρημα το 1952 από τον εκδοτικό οίκο Heinemann. H Agatha προσπάθησε να προσελκύσει το ενδιαφέρον του Πίτερ Σόντερς –μετέπειτα παραγωγού της Ποντικοπαγίδας–, ώστε να το ανεβάσει στο θέατρο. Με κάποιες τροποποιήσεις, κυρίως για να καλυφθεί το χρονικό διάστημα των είκοσι ετών που μεσολάβησαν, το έργο έκανε τελικά πρεμιέρα στις 9 Ιουλίου 1956 στο Βασιλικό Θέατρο του Μπαθ. Δόθηκαν οχτώ παραστάσεις που κράτησαν μία εβδομάδα. Παρόλο που το έργο είχε «χρεωθεί» στο όνομα Westmacott, το κοινό γνώριζε ήδη την πραγματική ταυτότητα της συγγραφέως, με αποτέλεσμα η δημοφιλία της παράστασης να εκτοξευτεί στα ύψη. Το 2009 το έργο κατάφερε να φτάσει και στο Γουέστ Εντ του Λονδίνου, με πρωταγωνίστριες την Τζένι Σιγκρόουβ και τη Χάνισακλ Γουίκς και σε παραγωγή του Μπιλ Κενράιτ, ο οποίος το χαρακτήρισε σκληρό και απίστευτα ειλικρινές.