Η πανούκλα

Αν το είχα διαβάσει πριν από την πανδημία του κορονοϊού, θα μου άρεζε πολύ περισσότερο. Ναι μεν είναι επίκαιρο, όταν απειλείται η δημόσια υγεία από κάποιο μικρόβιο, αλλά δεν εντυπωσιάζει πια, όπως το κάνουν άλλα εφιαλτικά σενάρια. Κρίμα.

Άκουγα συνεχώς και πρίν αλλά και μετά την πανδημία για το βιβλίο αυτό του Αλμπέρ Καμύ και έτσι σποφάσισα να το διαβάσω. Η Πανούκλα λοιπόν είναι ένα αρκετά επίκαιρο βιβλίο. Αναφέρεται σε αληθινό γεγονός που συνέβη το 194... στην πόλη Όραν νότια της Γαλλίας και θυμίζει σε αρκετά σημεία αυτό που περνάει ο κόσμος σήμερα. Στην πόλη λοιπόν αυτή ξεσπάει επιδημία πανούκλας, οι άνθρωποι δεν μπορούν να βγούν από τα σπίτια τους, δεν μπορούν να αγκαλιάσουν τους δικούς τους ανθρώπους και λόγω ότι δεν μπορούν να δουλέψουν λιμοκτονούν, επιπλέον τρέμουν για την ζωή τους. Το γεγονός αυτό αναφέρεται στο ημερολόγιο ενός γιατρού ονόματι Ριέ όπου κατέγραφε τα περιστατικά ανθρώπων που έβλεπε ο ίδιος και είχαν πανούκλα. Το βιβλίο αυτό με έκανε να καταλάβω ότι τα πράγματα με τον ιό σήμερα δεν κάτι αστείο όπως νομίζουν κάποιοι ότι ιός είναι και θα περάσει, με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι είναι γελοίο που δήμερα που έχουμε τα μέσα να προστατέψουμε τους εαυτούς δεν παίρνουμε τα πράγματα στα σοβαρά. Νομίζω ότι όποιος διαβάσει το βιβλίο βλέπει από άλλη οπτική γωνιά την σημερινή κατάσταση και γίνεται πιο συνειδητοποιημένος. Επιπλέον ο Καμύ με το εν λόγω βιβλίο κέρδισε βραβείο Νόμπελ και καθιερώθηκε ως παγκόσμιος λογοτέχνης.

το διάβασα ένα καλοκαίρι στη Χίο..και από τότε ο Καμύ είναι από τους αγαπημένους μου συγγραφεις..πάντα επίκαιρος!

Ένα έργο που δεν θα πάψει ποτέ να έρχεται στην επικαιρότητα. Σε κάθε ξέσπασμα επιδημίας, σε κάθε σκοτεινή περίοδο, η Πανούκλα θα είναι εδώ για να πει όσα ο άνθρωπος δεν μπορεί, και ταυτόχρονα να δώσει ελπίδα για το μέλλον.

Ένα βιβλίο διαχρονικό, καθώς οι πανδημίες ποτέ δε θα πάψουν να εκδηλώνονται στην ανθρωπότητα. Περιγράφει με λεπτομέρεια την κατάσταση στην εποχή του "μαύρου θανάτου" τη δεκαετία του 50'. Ένα από τα κορυφαία έργα του νομπελίστα συγγραφέα Α. Καμύ.

Στο βιβλίο αυτό ο Καμύ κάνει ένα κήρυγμα ελπίδας για μια έντονη χαρά της ζωής. Οι θεράποντες ιατροί είναι οι πρώτοι που παρασκευάζονται σαν παράδειγμα στην χαρά αυτή.

πόλεμος –αυτή η «μαύρη πανούκλα»– ξεσπά στην Eυρώπη. H Γαλλία σπαράζει στις όχθες του Σομ και του Λουάρ, εκατομμύρια οι αιχμάλωτοι στα κρεματόρια. O πόλεμος κάνει πιο έντονο το χωρισμό, την απουσία, την αρρώστια, την ανασφάλεια. Mήπως όμως δεν είμαστε πάντα υπό απειλήν, αποκομμένοι, εξόριστοι, σαρακοφαγωμένοι όπως το φρούτο από το σκουλήκι; H Πανούκλα, το δεύτερο μετά τον Ξένο μεγάλο μυθιστόρημα του Kαμύ, καταγράφει τη συμπεριφορά των ανθρώπων σ’ έναν κόσμο που μοιάζει χωρίς σκοπό και μέλλον, σ’ έναν κόσμο πνιγηρής επανάληψης και μονοτονίας. Kι αυτό που χαρακτηρίζει τους ανθρώπους δεν είναι οι κινήσεις ή οι ομιλίες τους, δεν είναι η αυτοκρατορία της σάρκας τους, αλλά οι σιωπές, οι κρυφές πληγές τους, οι σκιές που ρίχνουν στις προκλήσεις της ζωής

Διαχρονικό Αλληγορικό κειμενο! Ξαφνικά του τελευταίους μήνες έγινε επίκαιρο ξανά !

Πολλοί κατά τη διάρκεια της καραντίνας αναζήτησαν και διάβασαν αυτό το βιβλίο.Πολλοί επίσης το ξαναδιάβασαν γιατί ειναι ένα διαχρονικότατο βιβλίο. Πώς αντιμετωπίζει ο καθένας την πανούκλα και γενικά ότι μπορεί να τον εξοντώσει; Ένα αλληγορικό μυθιστόρημα. Ο μαύρος θάνατος δεν είναι μόνο ένας ιός, μια πανδημία.

Κάπως τώρα με την πανδημία το βιβλίο αυτό του Καμύ έγινε περιζήτητο. Στην ουσία δεν πρόκειται για την ιστορία μιας πανδημίας βουβωνικής πανώλης, αλλά για μια αλληγορία της ναζιστικής κατοχής στην (δεύτερη) πατρίδα του σπουδαίου Γαλλοαλγερινού στοχαστή, μια συνεχής κι επίκαιρη προειδοποίηση ότι αρκεί οι άμυνές μας να πέσουν, απλά να εφησυχαστούμε για λίγο, και η πανούκλα θα ξαναμπεί με τα ποντίκια της στα σπίτια και τους δρόμους μας. Όχι απαραίτητο, αναγκαίο βιβλίο.