Εξευγενισμός

Το βιβλίο είναι γραμμένο με χιούμορ κι ευαισθησία. Τα έσοδα πάνε για καλό σκοπό.

Ευχαριστώ το συγγραφέα που μου έστειλε ένα αντίτυπο του βιβλίου του για να γράψω τη γνώμη μου. Ο συγγραφέας παντρεύει με επιτυχία το noir περασμένων δεκαετιών με τη σύγχρονη Αθήνα της διαπλοκής και της κρίσης σε μια αστυνομική περιπέτεια υψηλών ταχυτήτων. Διαβάζοντας την περιγραφή ήμουν πολύ επιφυλακτική με το βιβλίο, λόγω πρόσφατης εμπειρίας με βιβλίο παρόμοιας, κατά τα φαινόμενα, θεματικής. Όμως έχω αποφασίσει να δίνω ευκαιρίες και αυτή τη φορά δικαιώθηκα. Το βιβλίο ήταν πραγματική έκπληξη. Έχουμε, λοιπόν, το γνωστό τύπο μεσήλικα αστυνόμου με την ψιλοκατεστραμμένη προσωπική ζωή που το μόνο που του έχει απομείνει είναι η δουλειά του. Σε αυτό που διαφέρει ο αστυνόμος Μαργιέτης είναι η αγάπη του για τα παλιά γρήγορα αυτοκίνητα. Κατά τη διάρκεια του βιβλίου άλλαξα πολλές φορές άποψη για τον Μαργιέτη, από πολύ αρνητική λόγω του πως σκέφτεται για τις γυναίκες μέχρι πολύ θετική όταν υπερασπίζεται, υπέρ το δέον, δύο μετανάστες. Αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία όμως είναι ότι είναι ρεαλιστικός και τρισδιάστατος χαρακτήρας, κάτι που δεν περίμενα να βρω σε ένα βιβλίο που δίνει βάρος στην κινηματογραφική δράση. Και αυτή ήταν μόλις η πρώτη έκπληξη του βιβλίου. Η δεύτερη έκπληξη ήταν η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και το ποσό καλά είναι στημένη. Πραγματικά, το βιβλίο έχει μέσα τα πάντα! Διαπλοκές, πολιτική, μαφία, ακροδεξιούς, μετανάστες, δημοσιογράφους εκβιασμούς, γρήγορα αυτοκίνητα και φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν οι μοιραίες γυναίκες. Όλα αυτά δεμένα αριστοτεχνικά και ιδωμένα με μια αρκετά αντικειμενική οπτική που προσφέρει μια ματιά στη σύγχρονη κοινωνία. Να λοιπόν κάτι ακόμα που δεν περίμενα να συναντήσω σε μια αστυνομική περιπέτεια. Πάμε τώρα σε αυτά που περίμενα. Η κινηματογραφική δράση ήταν δεδομένη και δε με απογοήτευσε ο συγγραφέας. Όσοι είστε λάτρεις της δράσης, θα το καταευχαριστηθείτε. Κι όσοι αγαπάτε τα αυτοκίνητα, ακόμα περισσότερο μιας και το βιβλίο είναι σαν εγκυκλοπαίδεια κλασικών γρήγορων αυτοκινήτων. Θα επιστρέψω όμως σε αυτό. Το αυτοκινητοκυνηγητό στο κέντρο της Αθήνας, μπορεί μεν να ήταν λίιιγο υπερβολικό, ακόμα και για μέσα στο καλοκαίρι που έχει αδειάσει λιγάκι η πόλη, όμως σίγουρα το ευχαριστήθηκα. Το love story του κεντρικού χαρακτήρα ήταν επίσης αναπόφευκτο σε ένα noir βιβλίο, αλλά κι εκεί με εξέπληξε. Δε μπορώ όμως να πω γιατί. Η πνιγηρή ατμόσφαιρα ήταν κάτι ακόμα που περίμενα και αποδόθηκε εξαιρετικά. Παρ' όλο που ο συγγραφέας περιγράφει για τους χώρους που κινούνται οι χαρακτήρες μόνο ό,τι είναι απολύτως απαραίτητο και με ελάχιστες λέξεις, καταφέρνει να αποδώσει την αποπνικτική ζέστη του Ιουλίου και το σκοτεινό και γκρίζο κέντρο της Αθήνας. Το μόνο που με ενόχλησε είναι ότι σε κάποια σημεία, μόλις 1-2, έχει δοθεί μεγαλύτερο βάρος στην περιγραφή ενός αυτοκινήτου παρά στα συναισθήματα του χαρακτήρα. Ένιωσα ότι, ενώ θα μπορούσε να έχει κορυφωθεί μια σκηνή, ο συγγραφέας προτιμούσε να διακόψει για να μας περιγράψει λεπτομερέστατα ένα αμάξι και να συνεχίσει μετά με τη σκηνή του με αποτέλεσμα να χάνει τη δυναμική της. Συνολικά, πάντως, το αποτέλεσμα ήταν πολύ καλό και σίγουρα θα διαβάσω και τα επόμενα βιβλία του συγγραφέα.