Όσα δεν σου είπα ποτέ

Δίνει λογοτεχνικό βάθος στους χαρακτήρες και στην πλοκή αλλά εν τέλει καταλήγει βαρετό. Επίσης δεν κατάφερα να συνδεθώ με κάποιον από τους πρωταγωνιστές του βιβλίου.

Εκπληκτικό μυθιστορημα! Αν και η αρχή του είναι αρκετά ανευρη, δώστε του μια ευκαιρία και δεν θα σας απογοητεύσει! Σκοτεινό, γεμάτο αγωνία, θα θυμάστε για καιρό αυτό το βιβλίο!

Η συγγραφέας αυτή τελικά δεν μου αρέσει καθόλου! Είχα διαβάσει παλαιότερα και το "Μικρές φωτιές παντού" και το είχα βρει εξίσου απογοητευτικό και υπερεκτιμημένο με το συγκεκριμένο. Φλυαρία, πομπώδες και σνομπ στιλ γραφής, μια ασήμαντη ιστορία που δε καταφέρνει ούτε να συγκινήσει ούτε καν να απορροφήσει τους μη Ασιάτες αναγνώστες...

Δυνατό, γρήγορο, ασφυκτικό, σκοτεινό! Και άκρως ανατριχιαστικό. Στο σύνολο, εξαιρετικό.

Ως φαν της αστυνομικής λογοτεχνίας περιμένω μια συγκεκριμένη προσέγγιση από τα βιβλία που πραγματεύονται έναν μυστηριώδη θάνατο. Περιμένω ερωτήματα του στυλ "Ποιος το έκανε;", "Γιατί το έκανε;" "Τι συνέβη ακριβώς;". Ερωτήματα που κάνουν το θύμα απρόσωπο, τους συγγενείς του άτομα του παρασκηνίου. Και τον δολοφόνο πρωταγωνιστή. Στο "Όσα δεν σου είπα ποτέ" η Celeste Ng αγνοεί παντελώς αυτή την προσέγγιση. Φυσικά, η μυστηριώδης πλευρά υπάρχει, μέχρι το τέλος ο αναγνώστης αναρωτιέται τι ακριβώς συνέβη στη μικρή Λίντια. Όμως πρωταγωνιστές δεν είναι μοναχικοί και αδίστακτοι ντετέκτιβ, αλλά η ίδια η οικογένεια του κοριτσιού που θρηνεί και προσπαθεί να επεξεργαστεί το θάνατό του. Επίσης, πρωταγωνίστρια είναι η ίδια η Λίντια παρότι ο θάνατος της είναι φανερός ήδη από την πρώτη πρόταση. "Η Λίντια είναι νεκρή". Ένα υπέροχο βιβλίο για τους οικογενειακούς δεσμούς, την αγάπη και την εφηβεία. Θα το τελειώσετε πολύ γρήγορα (οι περίπου 300 σελίδες του και η φανταστική γραφή θα βοηθήσουν) αλλά θα σας συντροφεύει για καιρό.

Αυτό το βιβλίο πραγματικά αφήνει το σημάδι του. Χειρίζεται το θέμα της αυτοκτονίας σε σχέση με την οικογένειά εξαιρετικά.

Αν οι πρώτες προτάσεις του μυθιστορήματος δεν σας ελκύουν αρκετά, να το ξεκαθαρίσω: Το βιβλίο αυτό είναι ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ! Η ιστορία, λοιπόν, ξεκινά με τη γνώση ότι η Λίντια, η μεσαία κόρη της Μέριλιν και του Τζέιμς, έχει πεθάνει. Πίσω από το πέπλο του μυστηρίου του απρόσμενου θανάτου της ξετυλίγεται το κουβάρι των σχέσεων ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας Λι. Οι δυναμικές μεταξύ γονέων και παιδιών, του ίδιου του ζευγαριού αλλά και ανάμεσα στα αδέλφια συνθέτουν ένα τόσο πολύπλοκο περιβάλλον σε μία φαινομενικά αρμονική συνύπαρξη και ήταν το βασικό και το αγαπημένο μου κομμάτι της ιστορίας. Η τριτοπρόσωπη αφήγηση με παντογνώστη αφηγητή δίνει στον αναγνώστη την ευκαιρία να επεξεργαστεί τα γεγονότα μέσα από τα μάτια όλων των μελών της οικογένειας Λι, των γονέων, της Λίντια, του μεγαλύτερου αδελφού της Νέιθαν και της μικρότερης αδελφής της Χάνα με τέτοιο τρόπο που να σε κρατάει διαρκώς σε εγρήγορση και ανυπομονησία για την επόμενη σελίδα. Η πλοκή του μυθιστορήματος ξεκινώντας από την αδήριτη ανάγκη να απαντήσει στα ερωτήματα γιατί και πώς (Γιατί πέθανε το κορίτσι; Πώς χάθηκε; Γιατί δεν το κατάλαβε κάποιος νωρίτερα; Πώς έφτασε σ’αυτό το σημείο;) φωτίζει σημεία της ζωής των πρωταγωνιστών σε διάφορα σημεία της ζωής τους, όταν τα παιδιά ήταν ακόμη μικρά, όταν η Μέριλιν πρωτογνώρισε τον Τζέιμς, κι ακόμη νωρίτερα, όταν οι δυο τους ήταν μικρά παιδιά. Η εναλλαγή της χρονολογίας ήταν κοινωνικού πλαισίου μαγνητίζουν το ενδιαφέρον και μας φέρνουν αντιμέτωπους με τον ίδιο μας τον εαυτό. Επιπλέον, η μετάφραση του βιβλίου ήταν αριστοτεχνική, καθώς ο μεταφραστής είχε να διαχειριστεί αρκετά δύσκολα σημεία όπου αξιοποιούνταν λέξεις ή ακρωνύμια της Αγγλικής γλώσσας και το έπραξε άρτια.