Στη Σύγχυση αισθημάτων, ο Τσβάιχ περιγράφει με τη λεπτή ψυχογραφική πένα του την ιστορία ενός ατίθασου φοιτητή που ανακαλύπτει τις χαρές της γνώσης χάρη στον εμπνευσμένο καθηγητή του στο Πανεπιστήμιο, ώσπου ανακαλύπτει ότι αυτός είναι ομοφυλόφιλος και βασανίζεται από την αγάπη του για τον νεαρό προστατευόμενό του. Η νουβέλα αυτή προκάλεσε ιδιαίτερη αίσθηση την εποχή που πρωτοκυκλοφόρησε (1927) –εν μέρει και για τη συμπάθεια με την οποία αντιμετωπίζει ο Τσβάιχ τον ήρωα του– και σχολιάστηκε από τον πατέρα της ψυχανάλυσης Ζίγκμουντ Φρόιντ σε σύντομο κείμενο που παρατίθεται στο επίμετρο του βιβλίου.
Η νουβέλα αυτή, κυκλοφόρησε το 1927 θίγοντας ένα θέμα ταμπού για την εποχή... την ομοφυλοφιλία αλλά και τις ζωες τόσων ανθρώπων που καταστρεφονται λόγω της διαφορετικότητας τους. Αγαπήθηκε πολύ από τους αναγνώστες του Τσβάιχ. "Κομψή μελέτη της ψυχής" τη χαρακτήρισε ο Χέρμαν Έσσε, ενώ ο Φρόιντ, που τη θεωρούσε "αριστούργημα", την ανέλυσε διεξοδικά σε ένα κείμενο που παρατίθεται στο Επίμετρο του βιβλιου.
Ειλικρινά δεν υπάρχουν λόγια... Μόνο μνήμες σαν το διαβάσετε