Δράκουλας

Τη στιγμή που μας είδε ο Κόμης, το πρόσωπό του συσπάστηκε φριχτά, και φάνηκαν τα μυτερά του σκυλόδοντα· το σατανικό του χαμόγελο όμως γρήγορα πάγωσε σε μια κτηνώδικη έκφραση αποστροφής, που άλλαξε πάλι απότομα μόλις αρχίσαμε να τον πλησιάζουμε... Δεν ήξερα καν αν τα θανατερά μας όπλα θα μας χρησίμευαν σε τίποτα. Φαίνεται ότι ο Χάρκερ ήταν αποφασισμένος να το διακινδυνέψει, γιατί ύψωσε το μεγάλο Γκούρκικο μαχαίρι του και του κατάφερε ένα άγριο απότομο χτύπημα, που ο Κόμης το απέφυγε μόνο μ ένα διαβολικά γρήγορο πήδημα προς τα πίσω. Ένα δευτερόλεπτο ακόμα κι η κοφτερή λεπίδα θα του σκιζε την καρδιά. Τελικά η μύτη του μαχαιριού έκοψε μονάχα το ύφασμα του παλτού του, κι έκανε ένα μεγάλο σκίσιμο απ όπου έπεσαν ένα μάτσο χαρτονομίσματα κι ένα σωρό χρυσά κέρματα. [...]